Vredesverdrag

De Vrede van Utrecht. Nederland als toneel van vredesverdragen en samenwerking.

Locatie: Stadhuis Utrecht

In januari 1712 barst Utrecht uit zijn voegen. De stad stroomt vol met diplomaten van Europese mogendheden. Afgezanten van het hof van Lodewijk XIV en van de Habsburgse keizer, en vertegenwoordigers uit Spanje, Groot Brittannië en de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden komen samen. In het stadhuis beëindigen ze in 1713 – na anderhalf jaar onderhandelen – met de Vrede van Utrecht de Spaanse Successieoorlog. Daarmee komt een einde aan een lange reeks van bloedige oorlogen om godsdienst en grondgebied.

De Vrede van Utrecht is het begin van de moderne diplomatie. De gelijkwaardigheid van alle partijen is hierbij een belangrijk uitgangspunt. Daarom kiest men ook voor Utrecht: Engeland en Frankrijk zouden beide veel te beladen landen zijn. Bovendien ligt Utrecht centraal en is de stad goed bereikbaar.

Met de vredesverdragen ontstaat er na een periode van twee eeuwen strijd in Europa een nieuw machtsevenwicht. De dreiging van Spaanse of Franse katholieke overheersing valt weg, maar Groot-Brittannië wordt geleidelijk een nieuwe wereldmacht. De Republiek vaart daar minder wel bij. Ze verliest uiteindelijk haar dominantie op zee en zal nooit meer de Europese grootmacht worden die zij was.

De locatie die herinnert aan de vredesonderhandelingen is het stadhuis van Utrecht. Ten tijde van de onderhandelingen heeft het gebouw twee identieke toegangspoorten. Hierdoor kunnen onderhandelingspartijen op voet van gelijkheid het gebouw betreden zonder elkaar tegen te komen. Inmiddels is het gebouw meerdere keren verbouwd. Het oudste deel stamt nog uit de dertiende eeuw.

Meer informatie: